Çalan telefonumun ekranına boş gözlerle bakıyordum. Son zamanlarda bu sessiz telefonlar sıklaşmıştı. Telefonu açıyordum ve karşımdaki ses cevap vermiyordu. Yine açtım ve karşılık alamadım. Bir süre sonra kendiliğinden kapandı. Bir iki defa onun Tyler olduğunu düşünerek konuşmaya çalıştım ama karşımdan aldığım tek ses hafif nefes sesiydi. İstesem hattımı gizli numaralara kapatabilirdim ama onun Tyler olduğuna dair duyduğum küçücük umut buna engel oluyordu.
İki hafta geçmişti. İki haftadır ondan tek bir haber bile alamıyordum. Bazen aklımı kaçıracak gibi hissediyordum. İki haftadır adeta yaşayan bir bitkiye dönmüştüm. Yurtta neredeyse hiç kalmıyordum. Okula gidiyor, artık Addy’e ait olan eve gelip pencerenin kenarında Blue ile birlikte Tyler’ın pikabının otoparka yanaşmasını bekliyor, gece
