Genç olmak çok güzel bir şeydi her anlamda hayata bakış açımız değişmiş, kendi ayaklarımızın üzerinde durmaya çabalıyor olmak bizi kendimize olan güvenimizi çoğaltıyordu.
İlay ile Eftal’ın arasındaki ilişki başka bir boyuta geçmişti. İkisi de birbirinden bir haberdiler, zaman zaman aralarında çıkan anlaşmazlık konusunda beni elçi tayin ediyorlardı. Eftal biraz daha sorumsuz, başına buyruk olmuştu. Netice de ergen de olunca, Eftal’ı kim tutabilir.
Kabına sığmaz, laf anlamaz, alakasız ilgisizdi İlay’a karşı, doğrusu böyle bir ilişkiyi asla istemem. Birbirlerinden Kopuk ve uzak. Bir pazar günüydü, babaannemle beraber kapımızın önündeki küçük bahçelik bir alanda gölgede serinlikte oturuyorduk ara sıra fırına attığı, mısır ekmeğini yanmasın diye yoklamak için içeriye giriyordu.
Hamarat kadı
