ŞİMDİKİ ZAMAN — FUAT’IN DİLİNDEN
Zeliha’nın odama girişini duyar duymaz, içimde iki gün önce Alpay’ın bana söylediği her cümle yeniden canlandı.
O tok, soğukkanlı ses…
“Karşındaki kadın, geçmişinden kaçmış biri olabilir. Ve sakladığı senin geleceğin, Fuat.”
O günden beri Zeliha’nın attığı her adım, bıraktığı her nefes, söylediği her kelime… eski bir ezgiyi hatırlatır oldu bana.
Unuttuğumu sandığım bir şarkının ilk notasını işitmek gibi.
Kapı kapanınca odada onun hafif vanilya kokusu yayıldı. İşte yine o koku…
Sedef’in bir zamanlar boynuma sinen kokusu.
Zeliha’nın ayak sesleri yavaş, tereddütlüydü.
Bir suçlunun sessiz adımlarına benziyordu. Paranoyak bir manyak gibi artık insanların adımlarını ezberliyordum. Kafayı sonunda cidden yemiştim.
“Fuat Bey… üzerinizi düzelteyim.” dedi.
