“Fuat Bey, lütfen sabit durur musunuz?” diye söylendim. Üzerini giydiriyordum koca bebeğin.
Fuat dudaklarını kıvırarak başını yana eğdi. “Sen dokundukça daha da hareket edesim geliyor.”
Gözlerimi devirdim. “Ben işimi yapmaya çalışıyorum.”
Fuat kaşlarını kaldırdı sanki beni görüyormuş gibi. “İşini mi? Ama Zeliha, sen farkında değilsin galiba…” Adam birden eğildi, yüzü saçlarıma gömerek nefesi ensemi yaladı. “Sen dokunurken kalbim farklı atıyor.”
İrkilmiştim, vücudum ürperdi ama hemen geri çekilmeye çalıştım. “Böyle şeyler söylemeyin, çok yanlış an—”
Fuat aniden bileğimden tuttu ve sertçe kendine çekti. Ben aamın sert göğsüne yapıştım, nefeslerimiz birbirine karıştı.
“Yanlış mı anlıyorum?” Fuat’ın sesi kısık ve tehlikeliydi. “Öyleyse neden nefesin bu kadar hızlı?”
Bir şey söyleyecekt
