"O... Hala arkamda değil mi?" Sesim çok cılız çıkmıştı. Esma gülümseyerek başını aşağı yukarı sallıyordu.
"Seni öldüreceğim bunu biliyorsun değil mi?" dedim bu kez.
Esma yandan sinsi bir gülümseme takınarak, "Bu gün değil arkadaşım bu gün değil," dedi sonrada arkamda duran adama bakarak "Size iyi eğlenceler," diye oradan uzaklaştı.
Onu kesinlikle öldürecektim. Asit dolu bir havuza atabilirdim. Ya da ölümcül bir zehri bedenine uyurken enjekte ederek sessiz bir ölüm hediye edebilirdim. Bunu düşünmem gerekiyordu.
Bir an sessizlik oldu.
Ben arkama dönemiyordum. O kadar utanıyordum ki... Cesaret ederek hala bir harekette bulunamıyordum. Sonunda arkamdakinin sabrı tükenmeye başlamış olmalı ki "Ne zamana kadar utanmayı düşünüyorsun?" diye alayla sordu "Benden çekiniyor musun yoksa?"
A
