📖 13. BÖLÜM – TAŞLA SUYUN ARASINDA
Berrin’e basan ağırlıklar gece boyunca uyuyamayan Berfin, sabaha karşı gözleri morarmış hâlde yatağından kalktı. Tülbentini takarken elleri titriyordu. Her nefesinde Aras’ın yüzü gözlerinin önünden geçiyordu.
Berfin (iç sesi). “Aras… Bu sevda beni nereye götürmedi artık? Ben daha kapıdan çıkamıyorum kalbim ovaya koşuyor… bedenim bu odanın duvarlarına çarpıyor bir insan sevdayla nasıl hapsedilir?” Göğsünde bir taş vardı sanki nefes aldıkça ağırlaşıyordu. Kapının önünde ayak sesi duyuldu hafif bir tıkırtı…
Zehra hanım ağa içeri girdi. Kadın, daha Berfin’e tam bakmadan anladı çünkü bazı acılar saklanmazdı göz altındaki morluk, dudaktaki titreme, sessizlik…
Zehra hanım ağa. “Berfin…” dedi yavaşça sen geceyi sabaha bağlamışsın kız.” Berfin başını çevirmed
