"Söylememem gereken bir şeyi söylemiş olabilirim ama..." derken gergince Franke'nin suratına bakıyordum. O da nerdeyse benimkine benzer bir surat ifadesiyle beni süzdükten hemen sonra kahkahayı patlattı.
"Gerçekten komiksin," dedi hala gülmeye devam ederek. Bu durumda bir yanlışlık vardı ama acaba kaçırdığım nokta neydi? Benim bu anlattığımda komik bir yan değil sadece iki adet kızgın insan görüyordum.
"Hayır. Anlayamadığım neden bu kadar eğleniyorsun? Komik bir şeymiş gibi gülüyorsun?"
"Sen Mario'nun yüzüne karşı eğer seni zorlarsa arkana bakmadan gideceğini mi söyledin? İlginçmiş. Bense artık onun yanından ayrılmamak için birbirinize eklentiler yaptıracaksınız diye düşünmeye başlamıştım."
Bu sefer sırıtma sırası bendeydi. "İşte şimdi gerçekten de saçmaladın, Franke! Ondan hoşlanıyoru
