Ölümün nefesini hissediyordum!
Canımdan can gidiyordu!
Kollarımın arasına sığınan küçük kadın yok oluyordu!
Çağlar'ı aradığımda ise ilk başta inanmamıştı. Hastaneye geldiğimizde ekipteki tüm doktorlar vardı.
Ameliyathanenin önünde dönüp duruyordum. İnce bir sızıyla başlayan sancılar yerini daha büyük sancılara gebe bırakıyordu.
İlk geldiğindeki kalk bana kafa tutasana. Kıskandığında gözü dönen kadın ol yine. Bana dokunurken hem utanırken cesur tarafına yenik düş. Bizi bırakma Umay'ım.
Hastanenin duvarları üzerime geliyordu. Umay beni bırakma kadınım lütfen.
Ameliyattan çıkalı üç saat olmuştu. Adel ve Eslem yanımda oturuyordu.
Berika cama kafasını dayayarak arkadaşına bakmaya başladı. İçeride ben yatmalıydım Umay'ım değil.
"O iyi olacak değil mi?!" Diye soran Berika ile neye uğradı
