Hastaneye gelince içimdeki sevinç ile Çağlar hocaya sarıldım. Ne özlemişim buralarada özgürce dolaşmayı.
"Cadı seni çok özledim!"
Çağlar hocanın dediği ile yüzümü buruşturdum.
"Hocam ya ne cadılığımı nerede gördünüz?"
Sinirlendiğim için saçlarımı karıştırarak;
"Cadısın işte baksana şu huysuz hâline."
"Hocam çok kötüsünüz ama!"
"Hiçte değilim!"
Çağlar hoca ile saçma bir kavgaya tutuştuğumuz için herkes bize bakıp gülüyordu.
Çağrı hocanın sesiyle ona baktık. Bana bir baba şefkati ile bakınca içimde büyük bir huzur oluşmuştu.
"Bizi çok korkuttun. Neyseki savaşçı çıktın. Umay, dikkat et kendine bize çok lazımsın!"
Söylediklerinden sonra kollarını açınca sımsıkı sarıldım. Çağrı hoca diğerleri gibi bizide kızı olarak kabul etmişti.
Bu ekibin en temel başarısı herhangi bir ameliyatta
