"Yendi işte salak takıldığın nokta o mu sadece" diyen iç sesime hak verdim. Derin bir nefes almaya çalışsamda geçmiyordu sinirden odada dört dönmeye başladım. Sanki biz kızın aklını karıştırıyoruz onu kötü biri ol gibi talimatlar veriyorduk. Bilip bilmeden konuşmasına ne gerek vardı. Ne olacak anca o elindeki salladığı tesbihle ağır abilik taslar avukat bozuntusu.
O anın verdiği sinir ile resim defterimi alarak balkona çıktım. Kara kalem çalışması yaparak rahatlayabilirdim belki.
Devran denen adama ön yargıyla yaklaşmak istemiyordum. Tıpkı iki saattir aynı kaldırım üzerinde çaresiz oturduğu gibi onu bu hâle getiren neyse canını çok yaktığına emindim.
Bana söylediği sözler dışında gözlerinde tanıdık olduğum ifade baş gösteriyordu.
Korku!
Abimin, yengem öldükten sonra bize karşı daha ço
