Devran ile konuşmamızdan sonra hızla atmaya başlayan kalbim ile garipçe baktım. Tamam bu duyguları daha önce hissettim ama hep bir mesafe vardı. Bu sefer çok farklıydı, tüm bedenimi esir alan korku ve telaşta vardı. Nedendi bu telaşım, korkum...
İki haftadır Devran'la aramızda geçen olayın etkisinde kalmıştım. Ne yapacağımı bilmeden hastaneye gelip gidiyordum. Devran ile arada konuşsakta bir mesafe koyuyordum. Bunu istemeden yaptığımın farkındaydım.
Apartmanın önünde duran taksiyle bu düşüncelerime bir son verdim.
Merdivenleri sayarak çıkmaya başladım. Çantamdan anahtarımı alarak evin kapısına besmele çekerek takıp sessiz olmaya özen gösterek girdim mutfakta kurabiye yapan Berika'ya kolay gelsin diyerek odama ilerledim. Eslemin derse çalışma ihtimalini göz önünde bulundurarak sessizce h
