AYLAR ÖNCE...
Ameliyata akşam namazını kıldıktan sonra dahil olmuştum. Kurşunlar polis memurunun kalbine ve akciğerine yakın bölgelerde olduğu için uzun süreceği belliydi. Her şey yolundayken, "Hastanın nabzı düşüyor hocam!" diyen asistan doktorla Halit hoca elektroşok cihazını hazırlamamı söyleyince hızla isteğini yerine getirdim.
"200'e şarj et!"
Hızlı ve dikkatli olmaya çalışarak, 200'e ayarladım. Şarj miktarını arttırdıkça hasta geri dönmüyordu. En son cihazı asistan doktora verdi. Saate bakarak;
"Ölüm saati 22:45!"
diyen Halit hoca ile herkesin gözleri doldu. Karında bebeği ile ölen bir anne vardı. Herkes tek çizgi almış ve o iğrenç öten ses herkesin canını yakmaya yetiyordu.
Kaybetmek!
Sevdiğimiz insanları kaybetmek ne kadar zor bir durumdu. Peki ya şifa vermek için çabaladığı
