Yorgundum. Kelimenin tam anlamıyla. Ama içimde hayatımda hissetmediğim bir huzur, mutluluk ve güven duygusu vardı. Ve bir daha böyle bir duyguyu hissedemeyecekmişim gibi bir doyamama... Bu duyguların tek sebebi ise yanımda uzanan bu iri adamdı.
Arslan...
Gözüme vuran ışıkla bedenimi yavaş yavaş yatakta kıpırdatmaya başladığımda her yerim ağrıyordu. Özellikle kasıklarım... Fakat bu üzerimdeki mayışıklığı engelleyemiyordu. Hala rahat bir şekilde uykuma devam etmek istiyordum.
Saçımda dolaşan parmakları hissettiğimde yüzümde oluşan gülümsemeyi engelleyemedim. Hafifçe gözlerimi araladım. Güneş ışığının vurduğu sevgi ve hayranlıkla parlayan zümrütleri gördüğümdeyse gülümsemem büyüdü.
Arslan bir kolunu yatağa yaslamış, elini başının altına koymuş beni izliyordu. Parmakları saçlarımı okşa
