ADEN

bölum 20

O sırada gözlerimi kapatıp daha da dinginlestim . Daha huzurlu hissediyordum . Hafif sicak bir esinti vardı . Ayak sesleri duydum sonrasında . pat pat yere vurarak yürüyordu . Ayak sesleri yakinlasti ardindan yanimda bir hareketlilik hissettim . Yanima kimin oturduguna bakmak istjyordum ama icimde bir korku vardi . Yavaşca gözlerimi açtıgımda o dört yüz altıdaki cocugu gördum . Karsı bankada sapsarı sacları , masmavi gozleri olan cok guzel bir kizdı . " selam . " dedi ince sesiyle bu kız . Cevap vermedim . Kimseyle konusmak istemiyordum . Agzımdan çıkacak her kelime onlar icin bir silah olabilirdi . " bu kadar utangaç olma yeni kız . " dedi ismimim emir oldugunun hatırladıgım cocuk . " biz seninle arkadas olmaya geldik . " diye de ekledi . O anda gözlerim ayakkabılarını buldu . Bahcedeki herkes hastane terlikleri giyiyordu ancak onun ayaginda postallar vardı . Siyah deriye sahip kaba , bağcıklı postallardı . " yasak degil mi ? " diye sordum . Gözlerimi postallardan cekmeden . " o hastanenin müdürünün oğlu , izinli bu konuda . " dediginde mavi gozlu kiz , emire kücümser gözlerle baktım . " kıskandın mı ? " dedi dalga geçer gibi . " hayır . " dedim yüzümu burusturarak . " ben beyza . " dedi guzelligiyle gözlerimi kamaştıran kız . Sevimli bir kıza benziyordu . Acaba ne hastalıgı vardi merak uyandırmıştı . Bana zarar verebilir miydiler ? Sanmıyordum . Eger bir şey yapacak olsalardı çoktan tuzaklarına düsmüs olurdum . İlacın etkisini tamamen damarlarımda hissediyordum çünkü . " ben jülide . " dedim özgüvenli bir şekilde . " ben de emir yeni kız . " dedi ve ekledi . " bu ilk karşılaşmamiz degil . " dedi çapkın bir tavırla . " daha önce nerede karsılaştınız ? Bana niye anlatmadın ? " diye emir ' e yöneldi . " güzelim , ilaçlar yuzünden yakalandım o sırada koridorda karşılasmıştık . " dedi . Sevgililer gibiydi . Sonucta arkadasına bu cümleye kurmazdı herhalde . Kurabilir miydi ? Hiç belli olmazdı bu cocugun işi gözleri fıldır fıldır dışarıdaydı . " emirle biz sevgiliyiz . Hem de üç yıldır . " dedi capcanlı sesiyle . Sanki sevgilimden uzak sur der gibiydi . Korma beyzacım benim zaten aşık oldugum bir beyefendi var . Tuğkan . . . Aramızdaki gizem perdesini kaldirabilirsek tekrardan benim günesim olabilrdi . Ne ? Hayir bir kere icime süphe düsürmüstü . Beni yalnız bırakmıstı nasil boyle bir sey düsunebilirdim . Aklımla kalbim ilacların verdigi yatıştırıcılaga rağmen savasıyordu . " ilaçlar size de halsizlik veriyor mu ? Ya da bosluk hissine düsürüyor mu ? " diye sordum . " sen sevinmedin mi bizim sevgili olmamiza . " dedi . " çok sevindim . " dedigim de " çok yakısıyoruz biz . " dedi . Bende başımı sallayıp konuyu kapatmasını diledim . Umurumda degildi cünkü . " herkesin ilacı farklı . " dedi emir . " anksiyete ve panik atak krizlerini önlemek icin bir seyler herhalde " dedigim de " ben sizofreni ilacları alıyorum . Beyza bipolar . " dedi . " rahatsizlıklarimiz farklı olsada herkese sakinleştirici , şu turuncu haotan veriyorlar . " diyerek emirin cumlesini tamamladı . Derin bir iç çektim . " ne zamandır burada kalıyorsunuz . " diye sordum . " yeni kız soru sormayı seviyor anlasılan . " dedi . Şakacı bir karakteri olamlıydı bu cocugun . " sevgilin var mi senin ? " dedi beyza . Beyza . . . Tek sorun bu mu senin için hayatta acaba . Var mı yok mu desem karar veremedim . Tugkan hala benim sevgilim miydi ? Sevgi , sevgili olmamız icin yeterli miydi ? Çünku aramızda ne güven ne saygi kalmistı . " var . " dedim sadece . " yaa ne güzel . " dedi ellerini gogsunde kavusturup . " ne zamandır buradasınız ? " sorumu yineledim . " ben sekiz aydır . Emir 11 aydır burada . " dedi . Anladıgım kadarıyla hastaneye yatmadan önce de sevgililermiş . Ben burada tanıştıklarıni düsünmüstüm . Ardından emir kanımı dondura şeyler dedi . " şizofreni yok aslinda ben de beyza icin buradayım . " dedi . Nasıl ya ? Gercekten rol yapiyor olabilir miydi ? Sanmiyorum ama müdürün oglu oldugunu söylemisti galiba tam hatirlmasam da . İlaclar , gördügunü söyledi halüsinasyonlar, ataklar hepsi bir düzmece olamazdı herhalde . Kesin beni kandiriyordu . " benim de yolum buradan geciyordu . Biraz konaklayıp gidecegim zaten . " dedim inanmadıgımi onun silahıni kullanarak anlattım . " ister inan ister inanma . " dedi . Konusurken ki tavirları gercek oldugunu inanmamı soylesede de ne hislerime ne düsüncelerime güveniyordum suan . Algılarımda yanilma payım o kadar yüksekti ki . " beni çok seviyor . Benim icin buraya katlanıyor . " dedi polyana beyza . Boyle bir sey mümkun olamazdı cunkü emir ondan tam altı önce hastaneye yatmıstı . Sorgulayıp sorgulalamamak arasinda kaldigımda susmayi tercih ettim .Sessizlik hakim oldu sonrasında ortama . Neredeyse bir yarım saat öylece oturduk . Benim icin problem degidli . Sesleri olmadı icin daha rahattım hatta suan yanimda oturmasalar daha da keyifli olabilirdim . O sırada ben tam kalmak uzere iken yanimıza güvenlik geldi . " julide mir ? " diye soru önce beyzaya sonra bana bakıp kim oldugumuzu anlamaya çalıstı . " benim . " dedigimde " ziyaretcin var . " dedi . Yine pamir mi gelmisti ? Keske sabah gelseydi . Uyku çökmüştü yine uzerime çünkü . Beni bu kadae görmek isteyecegini tahmin etmezdim . Iki g*n yokluguma dayanamayıp nasıl yıllarca uzakta kalabilmisti o zaman . Tek cevabım suan vicdan azabindan dolayı boyle davrandigiydi . Guvenlik kolumdan tutup beni yönlendirdi . Kolumdan oraya buraya cekilmekten nefret etsemde burada boynumuza ip gecirip surüklemedikleri icin mutlu olacak haldeydi . Bu sefer bahceye cıkıp hastanenin giriş katindaki koridora girdik . Herhalde bahçe saati diye oda ayirmislardi . Tahminim dogruydu . Pansuman odasının biraz aşşagısinda kapisinda mavi bir tabela ile gösterilen gorüsme odası ismi verdikleri bir odanın kapisına geldigimizde güvenlik kolumu bıraktı . " gir . Sadece yırmi dakikan var . " dedi . Bir kac dakika kendimi hazırlamak icin iceriye girmedim . Girer girmez ona sarilip beni buradan cıkar ağabey diye aglama planları kafamda donmek istese de bir yanim bir sure daha kalıp kafani dinle diyordu . Kafamdaki zitlıklar bile yorulmuş gibiydi m hicbir düşünce varlıgını ortaya koyup baskin davranmak icin ugrasmıyorlardi . Ya artık savaşmaktan otorite kurmak ve yönelendiren dusünce olmaktan sıkılıp yorgunlardi ya da yine ilacların etkisi diye böyleydi .

En azından dün aksam göre kendimi daha iyi hissedebiliyordum . Sadece bilincim biraz uyuşuktu . Güvenlik benim içeriye girmeye niyetimin olmadıgıni düsünup yonlendirme geregi duydu . Kapı açti ve hafifce sirtımdan beni ittip odaya girmemi sağladı . Odaya girdigim de yine ufak kare bir odanın icindeydim . Odamdan tek ve muazzam farkı karsımda uçsuz bucaksız bir denizi görmesiyidi . Odada sadece masa sandalye vardı . Masa tam odanın ortasındaydı ve iki karsılıklı sandalye vardı . Sırtı bana donuk oturuyordu . Agabeyim de manzarayi izlsmeye daldı diye düsundüm . O sırada saçlarında bir farklılık sezdim . Agabeyimin böyle sacları degildi . Tam yanlıs girdigimi düsunup kapı kolunu açmak icin aşagıya bastırdigım sırada sandelyenin yere sürtulerek geri cekildigini duydum . " jülide . " dedi . Bu ses . . . Yoksa ben de mi halüsinasyonlae gorüyordum . Bu ses . . . Zihinimde duydugum sesi kavrayamiyordum . Ancak kalbimin gümlemesinden damarımdaki kanın akış hızindan ve mideme doluşan kelebeklerden onu tanimıştım . Tuğkan . . . O buradaydı . Bu odadaydı . . .

Geriye dönüp baktıgımda gozlerimde onun tuğkan oldugunu onayladı . Gorüsmeyelei neredeyse bir hafta olmustu az cok . Nasıl bu kadar zayıflayabilmisti ? Yüzu çökmüs o yapılı bedeni cilizlasmistı . Ayni zamanda onu ilk defa bebeksi yüzüyle degil hafif yeni çıkmaya başlayan sakalllarıyla gorüyordum . Onu görene kadar ona ne kadar ihtiyacım oldugunu hissetmemiştim . Tüm ilaçların etkisini sanki sağdan sola vurmus , kalbimde ki o boslugu sevgiyle doldurmustu . Yüzü bitkin gorunsede gözleri öyle degildi . Aksine ilk g*n ki pırılrısı yine yerini almıstı .

Ama buruklugunu da görebiliyordum . Bana nasıl ulaşabilmisti ? Burayi nasıl bulmustu ? Nereden biliyordu burada kaldıgımi ? Yoksa . . . Pamirle iletisime mi gecmislerdi . Başka şekilde ögerenemezdi sonuçta . Acaba kavga ettiler mi ? Aklıma dusunceler akın ediyordu ama rahatsız edici degillerdi . Şuan tek istedigim ona sarılamaktı . Ne gizem perdesi ne süphe onun bana boyle bakan gozleri olduktan sonra sanki her şey duzeliyordu . Ilk gunden beri biliyordum beni aptal aşıga cevirecegini ancak aramızda boyle büyük bir problem varken yine onun bir gülüsüyle ona teslim olabilecegim hic aklima gelmemisti . Kalbim . . . Sıcacık hisseidyorum . Bulutların uzerinde gibiydim . Gozlerimi ovuşturdum . Ne olur ne olmaz halüsinasyon görmedigimden emin olmaliydım . Tuğkan kollarını actı . Bana kocaman gülümseyip " seni cok ozledim , sevgilim . " dediginde gozyaşlarimi tutamadım . Buraya geldigimden beri ilk defa ağlıyordum ki dün gece pamir agladiğında bile bu kadar kötü olmamıstım . Pamir benim icin hep oncekliydi tuğkanın hep ilerisinde olacaktı ancak şuan yogun hisseidyordum . Sanki ilac almamisım gibi sanki başımda onalrca sey yokmuscasına mutluydum . Yanımda oldugu icin cok mutluydu hissediyordum . . .

Gozyaslarimi bir cırpida silip ona dogru hızlı adımlarla ilerleyip boynuna sarildım . " iyi ki geldin . " diye fısıldadım ona . Iyi ki geldin . Artık daha fazla iyilesmekve normal bir hayata saglıklı bir insan bakış açısıyla donemek istiyordum . Belimden sıkıca sarıldı . Uzerimizde sanki yılların hasreti vardı . Tüm kirginlıklarimiz hepsi uçup gitmisti . Keske saatlerce onunla boyle kalabilsem o bonibon şekerine benzeyen ilaclardansa tugkan bana daha iyi gelirdi . Bu düsünce zihnimde peydah olsugunda yine celiski cemberinin icine düsmustüm . Son gunlerde yaptıklarini cok hizli silmistim . Ataklarımin sıklamasında onun da payı çokça vardı . Uzaklaşmak istedim . Ben onun kafamda kurdugum ya da o ilk zamanlarimizdaki haline asıktım . Beni üc dort g*n mahveden sorularla bogan adama degil . Auan bir kahrama ihtiyac duydugum dönemdeydim ve onu secip halimdeki karakteri ve anlami ona yükleyerek kendimi kurtarmaya calisıyordum . Er ya da geç her insanın icinde kendi cıkarlarıni korudugu bencil bir koruyucu gardiyan vardı . . .Uzaklastım yavasca . Iyice yuzüme baktı . Her mimigimi inceledi . Gözleri . . . Böyle bakmaması icin cok seyi feda ederdim . Beni aşkın kör edici tuzaklarına düşürsün istemiyordum . Karsızında ki sandalyeye oturup Ona baktım o sirada tam tuğkan bir sey diyecekti ki basıma sanki bir ok saplandı . Elimde başımı tuttuğumda agrı git ggide artıyordu . Iki elimj basımin arasına sıkıştirıp baskı uyguladın . Kulaklarım çınlıyordu . Sirenler sankj beynimde calıyor . Kafamın üzerinden atlılr geçiyordu . Midem asırı yogun bir sekilde bulandı . Ust üste semptomlar gosteriyordum . Kusmak istemiyordum . Çop kovasıda yoktu . Ancak kendimi daha fazla tutamayıp her şeyi dısariya cikardim . " hemsire ? Acil , kimse yok mu yardım edecek . " diye bagrıyor olmaliydi tugkan . Ayakkabılarindan yanimda oldugunu anlasam da sesini o kadar boguk ve uzaktan alıyordum . Aanki bozuk bir radyodan çikan bir ses gibiydi . En zon oday giren hastane terlikli bir kac insan gordum ancak devami icin dayanamayıp bayıldım . . .

Gozlerimi actıgımda kendimi pansuman odasında yatarken buldum . Diklenmeye calıstigimda gıcırdayan sesini duyan bana pansuma yapan hemsirenin sesini duydum . " sakın kalkma . Istirhat et . " diyordu . Kalkack fazla gücüm yoktu zaten o oyle diyince geri sedyeye bıraktım kendimi .

" çok ozur dilerim julidecim senden . " mahcup bir tavirla başta neden ozur diledigini anlamadım acıkladiginda butun taşlar yerine oturdu . " sabah ben sana ilacları aç karna verince reaksiyon vermişsin yan etki yapmış vucudum . " dedi ve " çok özür dilerim tekrardan . Benim dikkatsizligim . " dediginde biraz sinirlenmistim cunku tugkanla olan hasret gidermemi bozmustu . Acaba onu bir daha ne zaman gorebilrdim . " kustugun icin zehirlememis seni . " dedi . Öyle de boyle de yaşiyordum ziste doktor hanım . Ne onemi vardı . Keske biraz daha konusabilseydim tugkanla . Konuşmak degil de görmek diyebilirim . Yüzune doya doya bakıp biraz dhaa sarılmak isterdim . Icimdeki o karanligi tamamen cekip almasini isterdim . . . kopamiyordum ondan ve bu col zehirli bir davranıştı . . .