Ne çok kayıplar verir insan. İşini kaybeder, ailesini ve dahi evladını. Belki aşkını kaybeder belki de güvenini. Kimi kalbini ruhunu kaybeder de boş bir beden öylece nefes alır verir. Yaşar gibi görünür ama yaşamanın yakınından dahi geçmez.
Tıpkı Samuel Baker gibi.
Denizden çıkmayan cesetler bir umut ışığı olsa da içi cehennem gibiydi genç adamın. Açık mavi gözleri artık kızıla boyanmış lacivertlerin eşliğinde bakıyordu etrafa ama göremiyordu. Her şey siyah beyazdı artık. Hatta beyazına bile siyah bulanmış griye dönmüştü. Sevdiği kadın ile renklenen hayatı onun ortadan kayboluşu ile griye dönmüş git gide siyaha dönmek için fırsat kolluyordu.
Saatleri devirdiği kayalıktan bitap bir biçimde kalkan adam savsak adımlarını sundu bedenine. Arabasına binip ağrıyan gözlerini kapadığ
