"Ela, bunlar ne dedim sana?"
"Onlar Beren'in," dedim aniden. "Yani manyetik küpeler. Yeni modaymış."
"Anladım zaten küpe olduğunu. Ama başkasının küpesini kullanacak kadar düştün mü?"
"Hayır abi," diye bağırdım. Sadece Beren onları bizde unutmuştu. Ben de oraya koydum kaybolmasın diye."
"Anladım."
Şimdi içimdekini haykırma sırasıydı. Kızgınlıkla abime baktım. "Ama sana çok kırıldım abi. Resmen beni arkadaşlarından geçinen ezik bir kız olarak gördün. O düştün mü lafı beni çok üzdü." dediğimde abim yanaklarımı avuçladı. "Sen üzüldün mü? Ela, özür dilerim. Düşünemedim."
"Ama beni tanıyorsun abi, tanıyorsun..." lafımı bitirmeme kalmadan abim bana sarıldı. "Affet Ela'm düşünemedim abisinin gülü. Sen gururlu kızsın. Bilmeden söylediğim sözler için özür dilerim senden."
Gülümsedim. "Tamam
