O anda kafama dank etti. Montum neden üstümde değildi? Gözlerim askıya çevirdim bomboştu.
"Söylesene bacım, derdin ne?"
"Abi, ben böyle mi geldim eve?"
"Evet."
Hızla ayağa kalktım. "Eyvah, montum sınıfta kaldı. Onu almalıyım."
O sırada annem salomda göründü. "Kızım, önce bir mantı yeseydin."
"Yok anne, o mont çok pahalı. Hemen onu almam lazım." diyerek apar topar evden çıktım. Koşa koşa okulun yolunu tuttum. Özgür kulaklıktan seslendi:
"Eski montun olsaydı almaya bile cüret etmezdin değil mi Ela?"
"Tam aksine," diye cevap verdim. "Tek montum o olduğu için yine almaya giderdim, ama çalınma riski olmazdı. Hangi eziğin bu mont diye dudak bükerlerdi."
"Şimdi de endişen olmasın çalınacağına. Onlar zengin çocukları ve okulda tek pahalı mont giyen sen değilsin Ela."
"Orası öyle ama okul
