25 Veda..
Yok, hayır olamaz, olmaması lazım. Kanamam var benim. Oysa kanamamalıyım ben. Tüm bu keşmekeşin içinde unuttum ben herhalde hastalığımı. Gerçekten unutmuş olmalıyım. Hemofiliydim ya ben!.. Ayla deli bir korkuyla bas bas bağırıyor. Onu duyuyorum ama cevap veremiyorum ki. Gözlerimi açıp, şu karanlık dehlizden bir çıkabilsem!.. "N'oluyor Ayla, niye bağırıyorsun?" Tanıdım ben bu çok sevdiğim sesi ve o gelince rahatladım sanki. Hemen iyileşirim ben, o geldi ya! Kalmaz artık kanama falan.. bebeğimize de bir şey olmayacak. Biliyorum ben. Onun gitmesine Allah izin vermez ki! Onu benden almazsın değil mi Allah’ım? Alma n’olur onu benden. "Yıldıız, aşkım aç gözlerini!.. n'olur aç gözlerini!.." Ah Umut, ah benim deli dolu kocam. Açabilsem gözlerimi, hiç esirger miyim senden bakışlarımı? “Ayla
- Yazar
