İlk birkaç gün korkuyla yaşadık ateş yakmadık, dumanı görürler diye korkuyorduk. İki hafta geçince daha rahat hareket etmeye başladık. Bir şekilde uygarlığa ulaşmak için çare düşünmeliydik. Ne yapacağımızı bilemiyorduk askerlerden saklanmak için izlerimizi siliyor. Kurtarıcıların bizi bulmaları için dua ediyorduk,
Arkadaşlarımızı o halde bırakmaya gönlümüz razı gelmiyordu korkarak köye geri döndük. Çok derin olmasa da bir çukur kazıp ikisini de ayni mezara koyduk toprağı düzleştirdik yerini belirlemek için. Üstüne büyükçe bir taş koyduk kurtarılırsak, ülkelerine götürülürlerdi. Diğerlerini gömmek için çukur kazmaya halimiz yoktu üzülerek geriye döndük.
Bir ay geçmişti yaşanan son olaylardan haberimiz yoktu. Savaş bitmiş bile olabilirdi Piyer’in bacağı gün geçtikçe düzeldi, artık daha hı
