17.BÖLÜM

3942 Kelimeler

Uçaktan indiğimde gözlerim ağlamaktan şişmiş bir haldeydi, gözlüklerimi taktım… Annemler dedemlerdeydiler… Taksi tuttum beni bu kadar çabuk beklemedikleri için şaşkınlardı. “Kızım bizi bu kadar çok özlediğini bilseydim hemen çağırırdım” “Nerdeyse kızımın yüzünü unutmuşum, gel buraya küçük yaramaz sarıl babana ”Babamın kolları arasına girdim, kuvvetine ihtiyacım vardı. Yine küçük bir kız çocuğu gibiydim, yaramazlık yapınca azarlanmamak için babasının kollarına sığınan küçük bir kız çocuğu… Gözyaşlarım ip gibi peşi sıra inmeye başladı, kendimi tutamıyordum… “Benim güzelim bizi çok özlemiş, bizde onu çok özledik hadi sevgilim kızımızı odasına çıkaralım” Benim durmadan ağlamama ikisi de dayanamamışlardı, annem koluma girerek odaya götürdü “Kızım bir banyo yap kendine gelirisin” Banyomu ya

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE