Hemşire'nin Gizli Evliliği

"Ceylan Hanım, burası siz ve Emir Bey için hazırlanan ev." Ceylan, Özel Asistan Yiğit'in uzattığı banka kartını aldı ve çekingen bir edayla sordu: "Peki ya kız kardeşim..." "Halis Bey, Emir Bey'le huzurla yaşadığınız ve ona en kısa sürede bir evlat verdiğiniz sürece Soykan ailesi olarak ailenizi asla mağdur etmeyeceğini söyledi." Ceylan'ın yüzü hafifçe kaskatı kesildi. Elindeki banka kartını sıktı, biraz huzursuzdu: "Anlaşmada çocuk sahibi olmaktan hiç bahsedilmemişti!" "Ceylan Hanım, eğer haksızlığa uğradığınızı düşünüyorsanız şu an gidebilirsiniz." Yiğit yine o resmi, kibar gülümsemesini takınmıştı ama sesi eskisine göre çok daha kararlıydı. Bu sözler üzerine Ceylan'ın yüzü bir anda kireç gibi bembeyaz kesildi. Eğer bu evlilikten vazgeçerse kız kardeşinin ameliyatı ne olacaktı... "Abla, ölmek istemiyorum. Hala dans etmeyi öğrenmek istiyorum, yapmadığım o kadar çok şey var ki..." Sözleri hıçkırıklarıyla kesilmişti. Kız kardeşinin bitkin, çaresiz ve gözyaşlarıyla kaplı yüzü zihninde canlandı. Ceylan alt dudağını sertçe ısırdı ve kararlılıkla konuştu: "Halis Bey ne derse yapacağım." Kardeşinin ona ihtiyacı vardı. Duygular evlilikten sonra da beslenebilirdi. Eş olarak görevini elinden gelenin en iyisiyle yaptığı sürece Soykan ailesinin sonunda kendisine kötü davranmayacağına inanıyordu. Bundan sonra her şeyi adım adım yaşayacaktı. Kardeşinin hastalığı iyileştiği sürece her türlü bedeli ödemeye hazırdı! Yiğit başka bir şey söylemedi, yaşlı hizmetçiye dönüp konuştu: "Şerife Hanım, yıllardır Soykan ailesinin yanındasınız. Ona kuralları öğretin." Balık etli, ellili yaşlarındaki Şerife Hanım başını salladı. "Merak etmeyin Yiğit Bey. Her şeyi halledeceğim." Görevini tamamlayan Yiğit müsaade isteyip ayrıldı. Yiğit çıkar çıkmaz Şerife Hanım sert bakışlarını Ceylan'a dikti. "Arkamdan gel!" Ceylan kederle başını salladı ve Şerife Hanım'ı takip ederek ikinci kata çıktı. …… Banyoda, ağzına kadar su dolu küvetin yanında duran Şerife Hanım huysuzca çıkıştı: "Soyun!" İrkilerek sarsılan Ceylan, utanç içinde üstünün kumaşını göğsüne doğru sıktı. "B-ben kendim yıkanabilirim..." Şerife Hanım soğuk, aşağılayıcı bir hor görmeyle horuldadı. "Kurallar böyle. Soykan ailesine gelin geldiysen Soykan ailesinin kurallarına uyarsın! Vücudun temiz olmazsa Emir Bey'in lekelenmesine yol açmaz mısın?" "……" Ceylan utançtan tutuştu. Şerife Hanım'a kırgın ve mağrur şekilde baktı. "Ben temizim." "İkimizin de vaktini boşa harcama Ceylan Hanım. Sadece para ve statü için bu aileye gelin gelen senin gibi bir kadının nasıl bir karaktere sahip olduğunu kim bilir? Ben sadece patronunun emirlerini uygulayan bir hizmetçiyim. İşimizi zorlaştırma." Bu keskin sözler Ceylan'ın içine sivri bir hançer gibi saplandı, gururunu paramparça etti. Bir an için arkasını dönüp bu boğucu yerden kaçmayı çok istedi ama kardeşinin düşüncesi onu durdurdu — boyun eğmekten başka çaresi yoktu. Ceylan yavaşça elini kaldırdı. Porselen beyazlığındaki narin parmakları ceketinin ilk düğmesini çözerken titriyordu. Gözlerine yaşlar doldu ama dudağını sertçe ısırarak kendini ağlamamaya zorladı. Zihninde kendine defalarca bunun sorun olmadığını söyledi. Kardeşi iyileştiği sürece bunların hiçbirinin önemi yoktu! Ancak ceketini çıkardığı an gözyaşlarını daha fazla tutamadı. Tık, tık— Kapının aniden çalınması Ceylan'ı hareketinin ortasında dondurdu. Hemen ardından kapının dışından bir hizmetçinin sesi duyuldu: "Şerife Hanım, Emir Bey döndü!" Şerife Hanım donakaldı ve şaşkınlıkla ağzından kaçırdı: "Neden bu kadar erken döndü? Saat daha sekiz bile olmadı!" "Halis Bey'in nikah için işlemleri tamamlattığını söylüyor. Astroloğun söylediğine göre çiftin bu evliliği bu gece saat sekizden önce tamamlaması gerekiyormuş!" "Ah, bunu bana neden daha önce kimse söylemedi..." Şerife Hanım saate baktı. Yedi kırk olmuştu bile! Halis Bey'in ayarladığı zamanı kaçırmaktan korkan Şerife Hanım, Ceylan'a ancak huysuzca çıkışabildi: "Duymadın mı? Beş dakikan var. İyice yıkan, üzerine hiçbir şey giyme, ışıkları açma ve Emir Bey'in yukarı çıkmasını bekleyerek yatakta sessizce yat!" Ceylan, iyice yıkanıp üzerine hiçbir şey giymeme cümlesi karşısında dona kalarak Şerife Hanım'a boş gözlerle baktı. Tepki vermediğini gören Şerife Hanım öfkeyle sesini yükseltti: "Duydun mu beni?" "...Duydum!" Bu noktada Ceylan'ın bağrına taş basıp kabul etmekten başka çaresi kalmamıştı. Şerife Hanım banyonun kapısını açmadan önce halen sinirli bir şekilde ona tekrar dik dik baktı. Dışarı çıkarken kendi kendine mırıldandı: "Patronun güvendiği astrolog senin doğum haritanın genç beyefendiye şans getirecek iyi bir eşleşme olduğunu söylemeseydi, senin gibi bir çöp parçası Soykan ailesinin kapısından içeri girmeye asla layık olamazdı, hıh!" Banyonun kapısı kapandı, Şerife Hanım'ın ağır sözlerini dışarıda bıraktı ve Ceylan'ın gergin bedeni nihayet biraz olsun rahatladı. Lüksün doruk noktasındaki banyoya göz gezdirip dudak bükerek acı bir şekilde gülümsedi. "Uğurlu zamanı" kaçırmaktan ve Soykan ailesini öfkelendirmekten korkarak hızla kıyafetlerini çıkardı ve aceleyle banyo yaptı.