Baş ağrısıyla uyandım. Geçen gece tam olarak yeterince uyuyamamıştım. O, rüyalarıma bile girip beni rahatsız etmişti. Sanki hiç uyumamış gibiydim.
Gözlerimin altı morarmıştı, bakışlarım donuktu ve yüzüm solgundu. Düne kadar odam benim sığınağımdı. Ne zaman canım yansa, ağlayıp kendimi toparlayabileceğim tek yerdi. Ama dün gece zorla içeri girerek bunu mahvetmişti.
Onu ilk gördüğüm anı hatırlıyorum. Ortaokuldaydık. Ben on bir yaşındaydım, o ise on üç. Kasabaya yeni taşınan, güzel yeşil gözleri olan çocuktu. Herkes onunla arkadaş olmak istiyordu ama o hep sessizce, tek başına dururdu.
Sınıfımdaki neredeyse tüm kızlar ona aşıktı. Ben de istisna değildim. Herkes gibi ben de onunla arkadaş olmak istiyordum.
O günü kafeteryada hâlâ çok net hatırlıyorum. Nereye gittiğime dikkat etmemiştim ve
