«Sana bir şey söyleyebilir miyim?»
«Elbette.»
«Ben dün seni gördüm ve.. Buraya tekrar geldim, şey için..»
«Beni tekrar görebilmek için mi?»
Yüzü kıpkırmızı olmuştu.
«Evet.. Ben seni rahatsız etmek istemedim çünkü..»
«Beni rahatsız etmiyorsun Dan.»
«Öyle mi?»
Vücudundaki titreme yavaşça geçmeye başladı. Ona alışmıştı. Maelyn’in sesi ve tavırları ona rahatlık veriyordu. Zaten Maelyn’in de amacı buydu. Önlerindeki siparişleri bitirirlerken bolca vakit geçirdiler. Tatlı gülüşmeler eşliğinde ve bazen de ciddi konuşmalar ile geçti zamanları. Fakat artık hava kararmıştı.
«Artık kalkalım mı?» dedi Maelyn. Dan bir an için üzüldü. O, zamanın durmasını diliyordu. Zamanın durmasını ve bu anı sonsuza dek yaşamayı. Ne kadar üzülse de bunu belli etmemeye çalışıyordu, m
