Selma’nın korkudan büyümüş gözleri geldi aklıma.
“Ah ulan Selma…” dedim içimden.
“Senin de çekilecek çilen varmış… Hem de benim yüzümden.”
Bu düşünce içimi acıttı ama biliyordum… Onu bıraktığım o zamanda gittiği yerde hayatı güllük gülistanlık değildi.
En azından şimdi bu cehennemse aynı ateşte beraber yanacaktık.
Banyonun kapısına usulca birkaç adım attım.
Tıklattım. “Selma… aç.”
Önce su sesi kesildi. Ardından kilit döndü.
Kapı aralandı, Selma’nın yüzü göründü. Gözlerinde hâlâ o ürkek, temkinli bakış…
“Tamam, sorun yok.” dedim yumuşak bir sesle.
“İndi babam. Bitti.”
Derin bir nefes aldı ama hâlâ tetikteydi.
“Sen geç içeriye otur.” dedim. “Ben şu saçımı falan bir ıslatayım hele.”
Hiçbir şey söylemedi. Sadece gözlerini kocaman açıp bana bakarak geçti içeri.
Banyoya girdim, ka
