Önümde duran camları filmle kaplı arabaya baktım. İçerisi gözükmüyordu.
Yolcu koltuğundaki cam aşağı inerken içeride güneş gözlüklü ve siyah rujlu bir kadının olduğunu fark ettim.
Yüzümde beliren şaşkınlık ifadesi güneş gözlüklerini burnunun ucuna getirip bana üsten bakan kişiyle yok oldu.
Meyra...
Ajan Meyra.
"Atlar mısın sarı civciv?"
Çapkın bir şekilde göz kırpıp arabayı işaret etti.
Kendime gelip silkindim. Arabanın kapısını açıp bindiğimde bakışlarımı Meyra'dan alamamıştım.
Ona dediğim şeyi çok iyi hatırlıyorum 'Sade giyin, gideceğimiz yer bir mahalle ve dikkat çekmemeliyiz.'
Gerçekten de hiç dikkat çekmiyorduk (!)
Üstündeki her şey siyahtı. Ojeleri, küpesi, bilekliği, yüzükleri, kıyafeti, ruju ve arabası.... Hepsi siyahtı.
Ağzımı açıp ona laf yetiştireceğim sırada telefonu
