"KARABURGAZ'LAR"
Bu bir tesadüf müydü? Yoksa, kaderin oyunu mu? Ayla, elinde telefon tekrar arkasını dönüp , çıkışa yönledi. Karahan, onu kaçıramazdı. Merdivenleri üçer beşer inerken, arkasından seslendi; "Ayla Hanım!?" Ama ne yazık ki Ayla , telefona o kadar çok dalmıştı ki, Karahan'ın sesini duymuyordu bile. Daha da hızlandı Karahan. Oldukça yakınlaştığında, elini uzatıp omuzuna dokunarak konuştu bu defa; "Ayla Karaburgaz?" Kadın elindeki telefonu yavaşça yere indirdiğinde olduğu yerde dona kalmıştı. Ağır ağır Karahan'a doğru döndüğündeyse, göz göze geldiği genç adama doğru başını yana eğdi. Pek şaşkın olmasa da , onunla karşılaşmadan işini halledip yola koyulmuş olacağını var saymıştı. Ama maalesef plandığı gibi olmadı. Onunla daha önce karşılaştığı günden bu yana Karahan Hozankaya'nın tüm geçmiş
- Yazar
