"YARA"
Ne kadar inkar ederse etsin, hissettiği yere aittir insan.. *** Karahan'ın , karar verip Neslişah'a olanları anlatmasından sonra , kızın bir nebze de olsa içi rahatlamıştı. Çünkü söylediği o son cümle samimiyetini yitirmeden kalbinin derinliklerine işlemişti Neslişah'ın. Olanları mantıklı düşünmektense duygularıyla yaklaşmak daha cazip gelmişti Neslişah'a. Eğer ince eleyip sık dokusaydı hala Karahan'ın yanında kalabilir miydi? Asla.. Bu yüzden ayaklarının önünde durup parlayan gözlerine dikti gözlerini. Parmaklarını uzatıp boynundaki kesiğe dokundu. Sessizlik uzayıp giderken hala parmakları oradaydı. Ve Karahan , ilk defa rahattı birinin yanında . Elini kaldırdı ve Neslişah'ın boynundaki parmaklarına bastırarak titrek sesiyle konuştu; "Gitme.." Neden dedi, nasıl söyledi kendisi de bil
- Yazar
