17.BÖLÜM (DENİZ)
Annemi yolcu ettikten sonra oldukça rahatlamış hissetmiştim kendimi. Onunla dertleşmek, bu 9 yılda en çok özlediğim şeydi belki de.
Saatime baktım, 9’a geliyordu. Uyanmış olmasını umarak Cemre’nin numarasını çevirdim. Duyduğum ses beni pek mutlu etmemişti.
‘’Siktir.’’
Kapalıydı. Arkadaşının numarası bende olmadığı için onu da arayamıyordum. Sıkıntıyla iç çekip Ozi’yi aradım bu sefer.
‘’Kardo?’’
‘’N’apıyorsun?’’
‘’İyidir, kahvaltı yapıyoruz Rüya’yla. Sen n’apıyorsun asıl?’’
‘’Ben kahvaltı faslını bitirdim çoktan.’’
‘’Sen? Yalnız? Bu saatte?’’
‘’Annemle.’’
‘’Hass.. Ciddi misin lan?’’
‘’Evet kardo. Da biz böyle telefonda mı konuşacağız lan. Hadi gelin ofisin oralarda bir kahve içelim birlikte.’’
‘’Olur kardom, birazdan geliyoruz.’’
‘’Tamam, görüşürü
