Yakıcı bir ağrı ve sancı ile gözlerimi araladığımda hala Çınar'ın yatağındaydım. Dün akşam öğrendiklerim henüz bir saniye bile beklemeden beynime nüfus ettiğinde yüzleşecek gücü kendimde bulamadım. Hiç uyanmamayı diledim.
"Sessiz ol, uyanmasın. Bütün gece başımda durduğundan eminim."
Çınar'ın sesini duyduğum an kalp atışlarım hızlandı. Hareket etmemek için çabalarken Çınar'ın hala yatakta olduğunu, kalkınca oluşan hareketlilikten anladım.
"Siz..." dedi Selim. Devamında ne geleceğini elbet anladım.
"Yok öyle bir şey. Gözümü açamıyorum dedim ya oğlum!"
"Haklısındır..." dedi ama inanıp inanmamak arasında kalmış görünüyordu. "Dün ben gelemedim, annem merdivenden düşmüş. Acile kaldırmışlar."
"Geçmiş olsun, bir şeyi var mı?"
"Yok, Selin başında şimdi. Ayağını alçıya aldılar, bir süre bast
