Nihayet Altan’dan beklenen sözler duyuldu. ‘Allah’ın emri Peygamberin kavliyle, Duru’yu Hakan’a istiyorum.’
Dursun usta Altan sözünü bitirdikten sonra bir müddet sessiz kaldı. Düşünüyordu.
Hâlâ gözünde büyümemiş olan kızını, gözünün nurunu düşünüyordu. Duru’ya yine bakamamıştı evet. Baksa dayanamaz ağlardı. Derin bir nefes aldıktan sonra Altan’a baktı.
‘Vermiyorum.’
-
Dursun ustanın lafı üzerine herkes bir anda olduğu gibi kaldı. Duru yanlış mı duydum acaba diye düşünüp kendini sarsarken, Hakan dumura uğramış bir ifade ile Dursun ustanın yüzüne baktı.
Sonra bakışları, kendisi gibi şaşkınlıkla bakan Altan’ı buldu. ‘Abi? Babam ne diyor?’
Duru gözlerini cevap beklercesine Sevda’ya dikti. ‘Vermiyorum mu dedi?’
Demir babasından ‘Vermiyorum.’ lafını beklemiyordu ama duyduğu da hoşun
