‘Baba?’
Dursun ustadan cevap beklemeden yeniden önündeki kağıtlara döndü. Şaşkınlığını gizleyemiyordu. Önünde duran kağıt, çok uzun süre önce hazırlandığı tarihinden de belli olan, kendi adına hazırlanmış bir tapu belgesiydi.
-
Önüne bir süre baktıktan sonra ne diyeceğini bilmez halde kafasını kaldırıp, gözlerini yeniden Dursun ustaya dikti. ‘Baba, ben.. Bu? Bunu ben alamam ki.’ Derin bir nefes verdi.
Omuzları çökmüştü. Kelimeleri doğru düzgün seçip de cümle kuramıyordu.
Dursun usta Hakan’ın gözlerine baktı. ‘Sen bugüne dek benim dediğim hiçbir şeye karşı çıkmadın, hiç saygısızlık etmedin, sana dediğim bir şeyi ikiletmedin. Şimdi mi yapacaksın?’
Hakan gözlerini yumup, uzunca içini çekti. Önündeki kağıt, Dursun ustanın yıllarca emek verdiği, büyüttüğü bu restoranın tapusuydu. Adamı
