Zeynep annesinden ayrılıp evin içini gözleri ile taradı. Özlemişti. Gözleri yeniden doldu, kurumuş dudaklarını güçlükle araladı.
‘Sonunda.’
Gözyaşları akarken derince içini çekti. ‘Sonunda her şey bitti.’
-
Arkasını dönüp yaşlı gözlerini İlhan’ın gözlerine kilitledi. ‘Bitti değil mi?’ Hâlâ inanamıyordu.
İlhan gözlerini kapayıp başını sallayarak kızı onayladı. Kızın gözünden damlayan her bir yaş içini yakıyordu ama bunların artık mutluluktan olduğunu bilmek bir nebze olsun rahatlatıyordu kendisini. ‘Bitti.’
Zeynep gözyaşlarının arasından gülümsedi. Üzerindeki montunu hızlıca çıkarıp odasına yöneldi. İçeriye girdiği sırada annesinin sesini duydu. ‘Annem. En sevdiğin yemekleri yaptım.’
Zeynep ağzındaki maskeyi indirdi. ‘Geliyorum.’ İçeriye girdiği gibi kendisini yatağının ortasına
