İlhan gözünde bariz beliren bir aşkla gülümsedi. ‘Zeynep gibi bir kadın çıkmış karşıma, ben nasıl aşık olmam.’
İlhan’ın dudaklarından dökülen isim o an bedenine taş gibi çarptı. Elindeki bardağı masaya zor indirdi. Gülümsemesi silinmişti yüzünden ve şu an nasıl baktığını bilmiyordu.
Dudakları güçlükle aralandı. Konuşurken içi yandı. ‘Zeynep mi?’
-
İlhan elindeki bardağa bakarak kafa salladı. ‘Zeynep.’ Sevdiğinin ismi dilinden bir kez değil, bin kez aşkla dökülüyordu.
İlhan’ın dudaklarından dökülen sevdalı isim kor olup Sinan’ın içine saplanmama başladı. Elinin içinde tuttuğu bardağı öyle bir sıkıyordu ki her an kırılıp parçalanması an meselesiydi. Sertçe yutkunduktan sonra kendini toparlamaya çalıştı.
Bunun eninde sonunda olacağını biliyordu. Biliyordu da o anı böyle yaşayacağını
