Neriman merdivenlerden inip kafeteryaya giderken koridorda oğlu ile karşılaştı. Karşıdan bile yüzündeki kararmış ifadeden bir sorun olduğunu anlayabiliyordu. Karşısına geçip yüzüne baktı fakat Tamer ona bakmıyor sürekli gözlerini kaçırıyordu.
"Tamer, Banu nerede?"
"Bilmiyorum"
"Ne demek bilmiyorum? Siz kavga mı ettiniz?"
"Anne üzerime gelme"
"İnanamıyorum size... Böyle bir günde kavga edecek konu buldunuz ya pes"
Tamer sıkıntı ile oflayıp "Ben yukarı çıkıyorum" diyerek annesinden uzaklaştı. Neriman dudak bükerek arkasından baktı. Yüreğine aşk düşünce yumuşayan oğlunun öyle ters bir yanı vardı ki hiç kimse yıkamıyordu. Onların aşkı iki savaşçının meydanlarda karşılaşması gibi sert ve dikti. Bazen tutkuları bile hiddetlerinin yanında siniyordu.
Kafeteryaya girip etrafına baktı. Tanıdı
