-Bir kaç gün sonra -
Gözlerim bu defa cama vuran sallanan yapraklara takıldı. Ediz bugün de gelmedi. Yaralarım kabuk bağladı ama canımın acısı aynıydı. Gözlerimin nemi Ediz'in gittiği gün gibiydi. Aslan yine yanıma gelip elini yüzüme koydu.
"Abla çok sıcaksın yine." Her gün mütemadiyen yokluyordu yüzümü. Onlara hasta olduğumu, o yüzden burda olduğumu söylemişti annem. Hastaydım evet ama geçecek gibi değildi.
"İyiyim ablacığım."
"Sana şarkı söyleyeyim mi?"
"Söyle."
Aslan dediğini yapmıştı. Benim odam onun olunca ranza koydurmuştu. Şimdi altta yatıyordum. Kendi istediği gibi dekore etmişti odayı, hatta o istediği trende odanın ortasındaydı. Gitarını eline alıp çalmaya başladığı anda gözlerimde yaşlar düşmeye başladı.
Gözlerime bir perde gibi düşen hayaline sarılmaktan başka bir
