Depo loştu; tavan arasındaki kırık camlardan süzülen ince ışık çizgileri toz zerreciklerini havada asılı tutuyordu. Kızlar, köşedeki paslı fıçıların yanında sessizce oturuyor, gözleri endişeyle kapıya kayıyordu.
Erman ve Caner, depoya kilitledikleri Melike ve Lidya'yı ne yapacaklarına dair panik içinde düşünmeye başlamışlardı. Her şey planlarının dışına çıkmıştı ve kızları kaçırmak gibi bir niyetleri olmadığı için durum karmaşıklaşmıştı. Caner'in korkudan eli ayağı birbirine dolaşmıştı. Telaşlı bir şekilde Erman'a döndü.
"Şimdi ne yapacağız Erman? Polisler peşimize düşerse kodesi boylarız. Ben gidiyorum..."
Erman sinirle gözlerini kapattı, derin bir nefes alıp yavaşça dışarı üfledi. "Hiçbir yere gitmiyorsun, olduğun yerde kal! Kızları kaçıralım diyen sendin, şimdi tüm suçu benim üstüme
