YAZAR ' IN ANLATIMI
Buğlem , olduğu yerde donup kalmıştı . Bir eli kapı kolundaydı , ama sanki onu çevirmeye cesareti yoktu . Açsa mı ? , açmasa mı ? İçinde büyüyen o uğursuz kuşku tüm bedenine yayılmıştı .
“Yok canım, değildir . . .” diye geçirse de içinden , şüphe bir kere düştü mü ? kök salıyordu .
Kapıyı tam aralayacakken , karşısında aniden Kerem ’ i buldu . Genç adamın gözlerinden neredeyse ateş fışkırıyordu . O ela gözler sinirden daralmışken , Buğlem ’ i görünce birdenbire büyüdü ve yüzüne o bildik , sahte gülümseme yerleşti .
“Bir şey mi oldu , bücür ?” dedi Kerem , alaycı bir ifadeyle .
Buğlem bu yakınlıktan tedirgin olmuştu , bir adım geriye çekildi .
“Şey . . . ıı . . . Buğra iyi değil . Yardım eder misin , Kerem ?” dedi sesi kısık , kelimeleri toparlayamadan .
Tam o sı
