Kanepenin rahatsızlığından uyandım. Boynumun ağrısı bilincim açılır açılmaz vurdu. Dar bir koltuk ya da kanepede yatıyordum. Bizim evde böyle koltuk yok, Saruhan’ın evinde miyim acaba?
“Bu yaptığınıza inanamıyorum,” dedi bir erkek sesi. “Kadın kaçırdınız hayvanlar.”
“Ama abi-” dedi diğeri. Az önceki kibar ama karakteristik ses böldü onu.
“Abi mabi yok! Sokak ortasından kadın kaldırdınız hayvanat bahçesi!” Anladığım kadarıyla kaçırılmışım. Sokak ortasından kaldırdıkları kadın benim. Bu ikisin dışında bir de boğuk bir çırpınma sesi vardı. Sesinden tanıdım, babamdı.
“Şeref abi başka nasıl getirecektim?” benimle konuşurken üstten bakan tavrının yerinde yeller esmesine rağmen bu sesi de tanıdım. Beni kaçıran adamdı.
“Rica edeceksin. Bizimle gelir misin, diyeceksin!” diye bağırdı Şeref a
