Sessizlik bir süre daha devam etti. Kimsenin söyleyeceği bir şey yoktu. Dahası ne konuşacaklarını da bilmiyorlardı. Kötü başlayan gün daha da kötü devam etmişti. İkindi vakti ancak olmuştu ama öyle şeyler yaşamışlardı ki sanki günler geçmiş gibiydi. Oysa saatler önce aynı masada farklı kişilerle yarı şaka yarı ciddi zaman geçirmişlerdi. Önce Esra’nın kazası olmuştu ardından bu olay. Sonunda sessizliği bozan Emir Ali oldu.
“Biz artık gidelim istediğiniz bir şey varsa aramaktan çekinmeyin. Yarın sabahta gelip hastaneden sizi alırız” diyerek tamamlamıştı cümlesini. Hiçbirinin konuşası da yoktu kısa vedalarla çıktı iki adam da odadan.
Esra giden adamların ardından bakmıştı. Melis dışında kimse fark etmemişti ama en çok etkilenen Murat beyden sonra Esra idi. Genç kadın, arkadaşının sessiz a
