Maraldan..
Oğlum hayatımın merkezi... Bir tek gülüşü bu güne kadar yaşadığım tüm acı ve zorlukları unutturuyor... O gülüş için yapamayacağım hiç bir şey yok...
Enes'in ölüm haberine hiç üzülmedim... Daha doğrusu beni bulur başıma bela olur korkusundan kurtuldum... Ali onunla ilgili öylesi şeyler anlattı ki bir an iyi ki kimsesizim dedim... Böyle insanların elinde büyümekten se soğuk duvarlar ve beton gibi bakan gözler altında büyümek daha cazip geldi... İntihar etmiş yazık ya saçma bir intikamın hırslarının kurbanı olmuş gencecik bir ömür...
Artık Ahu Ceylan olarak ortaya çıkabilirmişim tabi canım Öyle kolaydı İki yıldan fazladır o kadar izole yaşıyorum ki.. Hani şu evinden çıkamayan insanlar var ya ilk zamanla kendimi öyle hissettim...
Kayseri Nevşehir arası mekik dokudum ilk zama
