Zamanın acizliğine uğraşmışız. Kalbin noksanına uğramış ve yürek aşkıyla kavrulmuşuz bu hayatta. Kimimiz mutlu kimimiz mutsuz doğduk. Bazılarımız aşık olmuştu çoktan. Hayat gerçekten de çok garipti . Hani insanlar kaçmaya yeltenir fakat ayağına bağlanan ipten kurtulamaz ya , benim de kalbime bağlanmış o ateşi feryat figan eden düğüm...
Hissediyorum bir umut içimde taşıyordum. Onu o kadar çok seviyordum ki gerekirse her şeyimi vermeye hazırdım.
Şu an odada oturmuş elimde ki dosyalarla uğraşmama rağmen aklım da kalbimde o adamdaydı.
Kalbimi ellerine alan adam.
Ona olan zayıf bağım yüzünden beynim hep bir şeyleri tartma peşindeydi. Keşke zamanı geriye döndürebilsem ve yıllar önce onla tanışmayı dileseydi. O zaman belki bu durumda olmayacaktı..
'' Bitirmedin mi? '' Metalik sesi bir zinc
