Umuta yabancı olma kararı aldığımdan beri boğuldukça boğuluyordum.
Hani derdim ya, her durumda yüzüm güler diye? Ama yok! Umut hayatıma öyle ani ve düzensiz girmişti ki ister istemez kötü etkileniyordun. Artık zar zor gülümsüyordum.
Başkalarına çaktırmamak içinse herkesten kaçıyordum. Kendi düşüncelerimden bile...
Dostlarımıda bu asık suratla üzmek istemiyordum ama asıl nedeni Umuttu. Onunla karşılaşmamak için sınıftan çıkmıyor, gerekse mescide çok sık gidiyordum.
Umuta yabancı olma kararından sonra hem kendimden hemde insanlardan uzak durmaya başlamıştım ama bu sayede Rabb'ime daha çok yakınlaşma fırsatı bulmuştum. Hatta geçenlerde mescidde yapılan bir sohbete tevafuk eseri katılmıştım. Hikmet bu olsa gerek sohbet konusu evlilikmiş.
Sohbeti yapan kız basa basa "Evlendiğiniz an tüm er
