Umut'un ağzından:
Hayatımda hiç bu kadar tuhaf hissettiğimi hatırlamıyordum.
Karım olacak bu şahsiyetin nesi vardı böyle?
Bir haftadır çok tuhaf davranıyordu. Ne bileyim? Söyleyeyim diyorum, dilim varmıyor.
Sanki... sanki birazcık...
Ne birazcığı be! Kız resmen beni görmezden geliyordu. Evde olsun, okulda olsun. Sanki birbirimizi hiç tanımıyormuşuz gibi davranıyordu. Peki bunun beni sevindirmesi gerekirken neden canımı sıkıyordu?
Normalde beni güler yüzle karşılar, güler yüzle yollardı. Şimdi suratı beş karış!
Sırf yemekleri birlikte yiyelim diye saatlerce bekleyen kız şimdi sofrayı kurar kurmaz odasına çekiliyor ve yine saatlerce çıkmıyordu.
Şu haftada bir kere güldüğünü görsem tamam, sorun filan yok derim ama kız sadece benim yanımda değil, arkadaşlarının yanında da gülmüyordu. K
