Dersler nihayet bittiğinde rahat bir nefes vererek şükrettim. Zira bitmiştim. İkindi ezanıda o sıralar okunduğu için namazımı kılıp öyle eve döndüm.
Evdeki küçük çaplı işlerimi hallettikten sonra yemek yapmaya koyuldum. Yemek yapmayı seviyordum. Yemek yaparken aklım dağılıyordu. Bu sayede dinlenmişte oluyordum.
Bir saat sonunda yemek yapmayı da bitirdiğimde bomboş kaldım ortada. Günlük tüm işlerimi halletmiştim. Ev tek başına sessiz ve ürkütücü oluyordu. Oldum olası evde tek başıma olmaktan hiç hoşlanmazdım. Özellikle vakit akşama yaklaştığında çok korkardım.
En iyisi Umut gelene dek evde biraz ses oluşturmak deyip televizyonu açtım. Kafamı dağıtmam gerekiyordu. Eğer evde tek başıma olduğumu kendime hatırlatıp durursam yine korkmaya başlayacaktım. Allahım sen yardımcım ol.
Televizyonda
