30. Bölüm
“Ben almadım..”
Kulaklarımın duyduğu bu cümle ile olduğum yerde kala kaldım. Evet sayın seyirciler bu Rana kulunuza da artık bir Fatiha okursunuz dimi.. içsesim üzgün, beynim dehşet içinde sağa sola adımlıyor. Ben ise elimde kahve fincanları ağzım o şeklinde açılmış Kenana bakıyordum. Kenan bellboydan çiçeği aldı ve kapıyı kapatıp çıldırmışcasına çiçekte bir şeyler aramaya başladı. Aradığını kısa sürede bulup çiçeği yere indirdi. Kartı hiç alakası olmayacak bir özenle açıp yazılanları okudu.. okudu.. ve tekrar gözlerini sım sıkı yumup bir daha okudu. Kartı ince uzun parmakları arasına alıp buruşturduktan sonra bakışlarını bana yöneltti. Gözlerindeki ela hareler artık siyaha çalıyordu. O kadar kızgın bakıyordu ki bedenimi bir titreme aldı.
“Taylor denen adam neden senden özür
