“Sayın yolcularımız, iniş için hazırlıklara başlıyoruz. Lütfen emniyet kemerlerinizi bağlayınız, koltuklarınızı dik konuma getiriniz,…”
Duyduğum anons sesi ile gözlerimi yorgunlukla açarak ovuşturdum ve yanımda oturmuş önündeki bilgisayardan işle ilgili bir şeylere bakan Poyraz’a döndüm ve kendi kendime gülümsedim.
En son duyduğum uçak anonsu Londra’dan, İzmir’e döndüğüm güne aitti ve o gün içimde sadece intikam hırsı vardı. Tek istediğim Poyraz’dan bana yaşattıklarının acısını çıkartmak ve onun gözbebeği olan biricik otelinin kapanmasını sağlamaktı.
Şimdi ise intikam hırsı ile öfkeden ne yapacağımı şaşırdığım adam ile evliydim ve içimde hırs, kin, nefret yoktu. Tek hissettiğim duygu yaşadığım şeye inanamıyor olmak ve aşktı.
Ama çok aşktı.
Ona bakınca içimde bir şeyler tamamlanıyo
