“Bir kızıl goncaya benzer dudağın,” diye mırıldanıyorum kendi kendime. “Açılan tek gülüsün sen bu bağın.”
Kuzey’in beni aramasını beklerken yaptığım bol lacivertli makyaj fena olmamıştı. Yetenek abidesi olmadığım kesin ama iyi bir iş çıkarmadığımı da söyleyemeyiz herhalde. Dağhan Kuzey’i beni aradıktan sonra ise saçlarıma yaptığım ince maşaları tarayarak iyi bir görüntü sermiştim ortaya. Bu hazırlığın ne için olduğunu bilmiyordum. Yalnızca akşamki plan her neyse onun öncesinde kendimi iyi hissetmek istiyordum.
“Maskeli balo değil,” demişti Kuzey bana bin birinci kez. Ben ise onu anlamak istemiyormuşum gibi davranmanın kölesiydim. “Sana yemin ederim ki değil Sare. Herkesin biraz daha abartacağı bir parti olacak. Bu kadar. Fazlası değil. İstediğin şeyi giyebilirsin. Yani normal bir kıyafet
