Rakip tehlikeli bir yerden köşe vuruşu kullanacak bilgisini aldığınızda bir yay misali gerilirsiniz. Her seyrettiğim maçta, her Beşiktaş’ın kaderini belirleyecek vuruşta yay gibi gerilmemin önüne geçemem zaten. Bu benim elimde olan bir şey değil. Eğer elimde olsaydı da futbola ama en çok da Beşiktaş’a deli olmayı seçebilirdim. Bunun bana verdiği garip hazzı reddedemem.
Rakip tehlikeli bir yerden köşe vuruşu kullanıyorsa o topa methiyeler düzerim. Ne yapması gerektiğini bilir. Tehlikenin hakkını vermesi şarttır.
Bu defa tehlikeli bir yerden köşe vuruşu kullanan kişi rakibim değil. Benim. Berbat bir vuruş sergiliyorum. Kendimi bir süre aç ve susuz bırakmak isteyeceğim kadar berbat.
Sare Çandar’ı öptüğüm için pişman olmayışım beni geri zekâlının teki mi yapar? Yemin ederim ki pişman değili
