Kompozisyon yazmayı severdim.
Neticede bir şeyler yazmak ne kadar zor olabilir ki diye düşünerek verilen konuyu kendimce ele alırdım. Bazen öğretmen serbest çalışmamızı isterdi. İşte beni en çok zorlayan şey bu olurdu. Birisi bana serbest çalışmamı söylediğinde nereye konacağını bilemeyen kuşlar misali seke seke geziniyordum. Oysa kanadı olan uçar sevgili okur arkadaşım. Kanadı olmayan sekebilir bence. Yani ben kuş olsam asla yerlerde gezmezdim. Kanadımdan yaralandıysam da bir an önce iyileşmek için sürekli dua edip ağlardım. Sonuç itibariyle yaratıcı tarafından bahşedilen uçma yeteneğimi kaybetmeyi asla istemezdim. Bir kere uçmayı bilince yürümek zulüm gibi gelirdi canlıya.
Neyse ben başka bir şeyden söz ediyordum, değil mi? Kompozisyon diyordum. Evet, severdim. Konu verilince de bir gü
