Sergen Yalçın’ın da sıkça hatırlattığı gibi sıkıntı var.
Nilipek’in uzattığı ballı sütü alırken sıkıntının bayağı büyük olduğundan da eminim üstelik.
Evime kamp kuran kız kardeşimi çağırdığım akşamı bir daha kafamda oynatıyorum ve zamanı geri alamadığım için kendimi fena derecede yumruklama isteğim beliriyor. Oysa o akşam benim yanımda olması iyi hissettirmişti. Hatta benden önce evime vardığını garaja park etme zahmetine girmediği motosikletini gördüğümde anlamıştım. Anahtarımı kot ceketimin cebinden çıkarıp içeriye geçtiğimde mutfakta uğraştığını gördüm. Hemen yanıma koşar adımlarla gelerek yanağımdan öptü. Sonra da, “Kendime pizza söylemiştim ama yiyemeden uyuyakalmışım,” demişti. “Buz gibi olmuş. Isıtacağım. Buraya kadar getirdim sonuçta. Midemize girmesi gerekiyor.”
Haksız sayılmaz
